Naturalnej selekcji podlegają nie tylko fizyczne cechy organizmów, również ich zachowania oraz tzw. historie życiowe – czyli to, co ma związek z tempem dorastania i życia, a także sposobem płodzenia potomków. Różnice w tym zakresie mogą być kolosalne: samice orangutanów produkują jedno młode co 7-8 lat, a osiągnięcie dojrzałości płciowej zajmuje im półtorej dekady, podczas gdy królowe pszczół żyją kilka lat i potrafią składać ponad tysiąc jajeczek dziennie. Płodzić mniej dzieci, ale o większych rozmiarach, czy raczej więcej mniejszych – a może opóźnić reprodukcję i zainwestować w siebie, by w przyszłości skuteczniej się rozmnożyć? Przed takimi dylematami staje wiele organizmów.
Są wśród nich także łososie zamieszkujące Morze Barentsa, których historie życiowe zmieniają się pod wpływem działalności człowieka. Jak ustalili Yann Czorlich i współpracownicy, intensywne połowy ryb, na których żerują łososie, sprawiają, że łososiom bardziej opłaca się skracać dzieciństwo i szybciej zacząć się rozmnażać. Jednak sezonowe połowy samych łososi mają odwrotny efekt – ponieważ do większości używanych sieci trafiają mniejsze osobniki, to opóźnianie rozrodu i osiąganie większych rozmiarów czasem tym rybom się opłaca. ©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 18-19/2022
