Reklama

Bóg o czterech twarzach

Bóg o czterech twarzach

08.07.2019
Czyta się kilka minut
Wśród pamiątek z Krakowa zdarzają się figurki Światowida. To kopie kamiennego posągu o czterech twarzach, który w XIX w. wydobyto z płynącej na terenie dzisiejszej Ukrainy rzeki Zbrucz.
CC BY-SA 4.0
CC BY-SA 4.0
O

Oryginalna rzeźba znajduje się w krakowskim Muzeum Archeologicznym. Przyciąga nie tylko miłośników historii Słowian – zdarza się, że w przestrzeni ekspozycji modlą się i medytują współcześni poganie. W 1968 r. Światowida postawiono u stóp Wawelu. Także i ten posąg włączany jest w cykl prasłowiańskich świąt i neopogańskiego kultu – świadczą o tym pozostawiane przy nim zioła, kupałowe wianki czy znicze. Z kolei podczas świąt narodowych na figurze pojawia się czasami biało-czerwona szarfa albo patriotyczny kotylion – tak słowiańskie dziedzictwo włączane jest w wizję narodowej wspólnoty. W oryginalnym kontekście ta datowana na IX w. figura miała znaczenie sakralne i wiązała się z przedchrześcijańskimi religiami Słowian. Intrygująca forma obelisku – z czterema postaciami, których twarze skierowane są ku czterem stronom świata – może przywoływać skojarzenia z axis mundi, porządkującą przestrzeń osią kosmiczną. Łączy ona podziemia z nieboskłonem, niczym kompas wyznacza kierunki.


PRZERYWNIKI KRAKOWSKIE  – ZOBACZ WIĘCEJ >>>


CC BY-SA 4.0

 

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]