Bóg o czterech twarzach

Oryginalna rzeźba znajduje się w krakowskim Muzeum Archeologicznym. Przyciąga nie tylko miłośników historii Słowian – zdarza się, że w przestrzeni ekspozycji modlą się i medytują współcześni poganie. W 1968 r. Światowida postawiono u stóp Wawelu. Także i ten posąg włączany jest w cykl prasłowiańskich świąt i neopogańskiego kultu – świadczą o tym pozostawiane przy nim zioła, kupałowe wianki czy znicze. Z kolei podczas świąt narodowych na figurze pojawia się czasami biało-czerwona szarfa albo patriotyczny kotylion – tak słowiańskie dziedzictwo włączane jest w wizję narodowej wspólnoty. W oryginalnym kontekście ta datowana na IX w. figura miała znaczenie sakralne i wiązała się z przedchrześcijańskimi religiami Słowian. Intrygująca forma obelisku – z czterema postaciami, których twarze skierowane są ku czterem stronom świata – może przywoływać skojarzenia z axis mundi, porządkującą przestrzeń osią kosmiczną. Łączy ona podziemia z nieboskłonem, niczym kompas wyznacza kierunki.

PRZERYWNIKI KRAKOWSKIE  – ZOBACZ WIĘCEJ >>>