Reklama

Przepis na biskupa

Przepis na biskupa

17.01.2007
Czyta się kilka minut
W debacie wywołanej sprawą abp. Wielgusa pojawiły się pojęcia prawnokanoniczne nie używane na ogół w potocznym języku: mówiono o bezwzględności kościelnego modus procedendi (sposobu postępowania), o konieczności audiatur et altera pars (wysłuchania drugiej strony)... By lepiej zrozumieć to, co się stało, należałoby bliżej przyjrzeć się kościelnym procedurom powierzania władzy.
K

Każdy urząd w Kościele podlega procedurze nominacji albo wyboru. Pierwszą stosuje się w przypadku biskupa (diecezjalnego czy pomocniczego), drugą - np. podczas konklawe. Nie ma uniwersalnej formuły i oceny skuteczności tych dwóch metod, bo obok 700-letniej dominikańskiej tradycji stosowania powszechnych głosowań (przyjętej przez większość zakonów), jezuici od 450 lat posługują się nominacjami (poza wyjątkiem wyboru generała).

Kościelny poligon

Przypadek nominacji biskupich przez Stolicę Apostolską też nie jest rozwiązaniem niezmiennym, ale praktyką przyjętą przed kilkuset laty. Nie należy tego sposobu postępowania postrzegać jako odgórnego narzucania wiernym pasterza, gdyż ich głos także jest brany pod uwagę: procedura nominacji zakłada zbieranie opinii o kandydatach na biskupstwo, a Kodeks Prawa Kanonicznego przewiduje nawet...

5342

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]