Reklama

Klasycy, epifania i ja

Klasycy, epifania i ja

10.03.2006
Czyta się kilka minut
Dawniej klasyka poznawało się po spiżu, z którego sobie robił pomniczek (proponuję, żeby wyrażenie "po spiżu zastąpiło w literaturze kolokwialne "po zbóju). Dzisiaj klasyka rozpoznaje się po epifanii, a właściwie po całej serii epifanii, bo przecież nie po to ktoś jest klasykiem, żeby epifanię miał tylko raz...
D

Definicji klasyka jest niemało, choć nie wszystkie są zadowalające. Na przykład kiedy Eliot mówił, że klasyk to ktoś dojrzały, to zbyt łatwo mogłoby dojść do kłopotliwej sytuacji, kiedy to klasykiem zostałby uznany - z racji niewątpliwej dojrzałości literackiej i obyczajowej - obecny prezes Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, idący na skargę do ministra kultury, że wredni urzędnicy nie promują jego fascynujących książek na świecie.

Od dojrzałości do epifanii rzut beretem i oto od jakiegoś czasu powiada się, że klasyk to ktoś, kto ma epifanię. Co oznacza to słowo, nie wie prawie nikt (poza profesorem Nyczem), ale wszyscy go używają, bo jak się powie, że ktoś miał epifanię, to oznacza, że jest dojrzały, a nawet mądry. Kupa ludzi słucha muzyki albo łazi bez celu po mieście, ale słuchać muzyki albo spacerować każdy głupi potrafi, a epifanię może mieć tylko ktoś, kto...

3589

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]