A Marine Le Pen, przywódczyni francuskiej skrajnej prawicy, z satysfakcją oświadcza, że wygląda jak symbol jej partii. Jednak przedstawiony w minionym tygodniu logotyp igrzysk olimpijskich Paryż 2024 inspirowany jest złotym medalem, płomieniem olimpijskim i wizerunkiem francuskiej Marianny. Jego twórcom, czerpiącym ze stylistyki art déco, której szczyt popularności przypadł podczas innych paryskich igrzysk, dokładnie przed wiekiem, udało się skonstruować symbol elegancki i czytelny. We francuskim projekcie, po raz pierwszy w historii igrzysk, użyto wizerunku twarzy; po raz pierwszy znak ten będzie wspólny dla igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich, by podkreślić wspólną wizję – sportu, który zmienia życie.
Tak jak zmienił życie belgijskiej mistrzyni paraolimpijskiej Marieke Vervoort, zdobywczyni złota w Londynie oraz srebra i brązu w Rio de Janeiro, przez 40 lat cierpiącej na nieuleczalną chorobę zwyrodnieniową mięśni i kręgosłupa. Wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że sport jest dla niej sposobem na walkę z niewyobrażalnym bólem, jaki niesie ze sobą choroba. Marieke poddała się eutanazji w swoim rodzinnym mieście, dzień po oficjalnej prezentacji nowego symbolu olimpijskiego. Który jest kobietą. ©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 44/2019
