W 1677 r. Edmund Halley skatalogował gwiazdę znaną dzisiaj jako Eta Carinae (jest to gwiazda podwójna, czyli układ dwóch gwiazd). Choć wówczas niepozorna i słabo widoczna, półtora wieku później zakłopotała astronomów, stając się na kilkanaście lat drugą co do jasności na nocnym niebie. Dzięki współczesnym teleskopom możemy podziwiać obłoki gazu i pyłu – pozostałości po wybuchach, z których największy był przyczyną silnego pojaśnienia układu. Najnowsze obserwacje, dokonane za pomocą teleskopu Hubble’a, ujawniły nieoczekiwane struktury gazu otaczającego gwiazdę (kolor niebieski). Odkrycie to pomoże zweryfikować hipotezy dotyczące początków największego z wybuchów. Eta Carinae znajduje się 7500 lat świetlnych od nas, a jej bardziej masywny składnik ma masę 150 razy większą od masy Słońca. W każdej chwili może ona zakończyć swoje burzliwe życie w jeszcze bardziej spektakularnym wybuchu zwanym supernową. ©
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 28/2019
