Wajda: nowe kadry: najważniejsze informacje

Dodatki tematyczne

portret na okładce: Michał Dyakowski dla „TP”
Andrzej Wajda (po prawej) z reżyserami – laureatami Złotej Palmy w Cannes, 1990 r. Wznoszą szampana ku czci Akiro Kurosawy (w pierwszy rzędzie w środku). M. in. od lewej Martin Scorsese, Claude Lelouch, Costa-Gavras w okularach i siwy Louis Malle. W dolnym rzędzie młody Steven Soderbergh, Kurosawa i Bille August // Fot. Micheline Pelletier / Sygma / Getty Images

Do swoich fascynacji Wajdą przyznawali się najwięksi: Coppola, Bergman, Scorsese

Michał Walkiewicz
Gdy przyjrzeć się wieloletniej zagranicznej recepcji filmów Andrzeja Wajdy, doskonale widać, jak istotnym w skali światowej był reżyserem.
„Niewinni czarodzieje" - film w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1960 r., scenariusz Jerzy Andrzejewski i Jerzy Skolimowski, zdjęcia Krzysztof Winierwicz. N/z m.in Tadeusz Łomnicki i Roman Polański / Fot. POLFILM / East News

Wajdę zawsze interesowało, czym żyją młodzi. O nich chciał robić filmy

Kalina Błażejowska
W swojej karierze Wajda wielokrotnie wracał do tematyki pokoleniowej zmiany. Zdarzało mu się też mówić o polskiej młodzieży „tu i teraz”. Jak te filmy ogląda…
Andrzej Seweryn w filmie „Ziemia Obiecana" 1972 r. w reżyserii Andrzeja Wajdy // Fot. Renata Pajchel / East News

Andrzej Seweryn: Rola to jest czarna plama

Tadeusz Marek, Andrzej Seweryn
Wajda mówił, że jeśli film jest dobry, to jest to zasługa zespołu. Ale jeśli jest zły – to wina reżysera. Brał odpowiedzialność za swoje niepowodzenia.
Andrzej Wajda na dworcu w Lyonie, 1 marca 2000 r. // Fot. Catherine Cabrol / Kipa / Sygma / Getty Images

Wajda chciał robić filmy o Modrzejewskiej i Stachurze, zekranizować „Jądro ciemności”

Joanna Najbor
Choć wyreżyserował w życiu ponad 50 filmów, przez lata gromadził w szufladzie projekty, które ostatecznie nigdy nie doczekały się realizacji. Jego pomysły…
Krystyna Janda w filmie Andrzeja Wajdy „Człowiek z marmuru", 1976 r., // Fot. Renata Pajchel / East News

Żaden polski film nie zrobił na mnie takiego wrażenia jak „Człowiek z marmuru”

Monika Ochędowska
Wajda doskonale radził sobie w podróżach między przeszłością a przyszłością. Chyba dlatego jego filmy tak dobrze się starzeją.