Skąd przyszli Karaimi

W reportażu “Krymskie opowieści" (“TP" nr 36/04) Stanisław Guliński błędnie wywodzi pochodzenie Karaimów pisząc, że są oni potomkami Żydów. Karaimi są jednym z koczowniczych plemion tureckich, które zmieszało się z Chazarami (ich państwo sięgało od Morza Kaspijskiego do Czarnego) i Połowcami, od których przejęli judaizm. Około VIII wieku wyodrębnili się jako grupa uznająca wyłącznie Pięcioksiąg. Przetrwali na Krymie, skąd w XIV wieku przywędrowali do Polski i Litwy, osiedlając się głównie na jej północnych kresach. Największe ich skupisko znajdowało się w okolicach Wilna, w Trokach, gdzie mieszkają do dzisiaj. Tam też istnieje małe, jednoizbowe muzeum karaimskie, a ich domy czyste i obszerne wyróżniają się tym, że szczytem są zwrócone do drogi. Karaimi (a nie Karaimowie, jak odmienia się tę nazwę w tekście) mieszkają też w Turcji i Egipcie.