Nie wie lewica, co czyni prawica

Minister Religa powiada, że nie jest adresatem postulatów pielęgniarek i lekarzy, którzy ponownie domagają się zwiększenia wynagrodzeń. Radzi, aby te środowiska kierowały swe postulaty do pracodawców, a ci - do Narodowego Funduszu Zdrowia. Czyżby Minister Zdrowia nie wiedział, że w jego resorcie kilka dni temu, jego zastępca, kierujący międzyresortowym zespołem, powołanym przez premiera latem ub. roku, przedstawił propozycję resortu odnośnie regulowania wynagrodzeń zawodów medycznych? A nawet więcej - zapowiedział, że resort za kilka dni przedstawi tę swoją propozycję na piśmie, prześle ją premierowi i członkom tego zespołu (członkami są i inne resorty, związki zawodowe, izby lekarskie i pielęgniarskie oraz pracodawcy). A za miesiąc - dwa ma podobno powstać projekt ustawy. Ma to być regulowanie minimalnych wynagrodzeń dla zawodów medycznych i regulowanie relacji (wag) między różnymi grupami zawodowymi, z odniesieniem do średnich płac w przedsiębiorstwach i z gwarancjami pokrycia takich kosztów pracy poprzez umowy na świadczenia z NFZ. Ale ta regulacja ma z mocy ustawy obowiązywać tylko w zakładach publicznych, z nadzieją, że nie zostanie to uznane za sprzeczne z Konstytucją. Ta ostatnia tylko w pewnych warunkach pozwala ustalać minimalne wynagrodzenia inne niż te, które drogą ustawy są już ustalone jednolicie dla wszystkich zatrudnionych. Publiczny zakład ma być miejscem spełnienia takich warunków. Oczekuje się chyba, że NFZ uwzględni te stawki, ustalając wartość punktu w umowach, a więc i inne podmioty dostałyby środki na lepsze wynagrodzenia. Wiele wskazuje na to, że to jest obecnie bardzo ogólny pomysł, jeszcze nie omawiany przez ministerialne kolegium, skoro sam szef tego kolegium jeszcze go nie zna i odsyła lekarzy nie do tego projektu tylko do pracodawców.