Reklama

Listy w sprawie ks. Mieczysława Malińskiego (2)

Listy w sprawie ks. Mieczysława Malińskiego (2)

14.06.2006
Czyta się kilka minut
W programie "Teraz My" telewizji TVN w dniu 30 maja Tadeusz Witkowski zacytował treść "zobowiązania do współpracy" ks. Michała Czajkowskiego: "Ja, Michał Czajkowski, zobowiązuję się do zachowania w ścisłej tajemnicy wobec osób trzecich, to jest członków rodziny i moich przełożonych, co do treści prowadzonych rozmów między mną a funkcjonariuszami Urzędu Bezpieczeństwa. Jako uczciwy obywatel Polski Ludowej, mając na uwadze dobro ojczyzny, wszelkie spostrzeżenia o działalności wrogich elementów starał się będę w porę informować władze do tego powołane (organa bezpieczeństwa publicznego)" (cytuję za "Rzeczpospolitą").
N

Na przełomie lat 70. i 80. pracowałem w zakładzie produkcji specjalnej (dzisiaj zbrojeniowej). Po wprowadzeniu stanu wojennego wezwano mnie za pośrednictwem działu kadr na "rozmowę ostrzegawczą" do siedziby SB w moim mieście. Tam oficer "opiekujący się" naszym zakładem kazał mi napisać coś na temat zbiórki pieniędzy na rodzinę internowanego, o której wszyscy wiedzieli, ponieważ przeprowadzano ją jawnie. Uczestniczyli w niej też tajni współpracownicy, a być może etatowi pracownicy SB, którzy z nami pracowali, a których roli (tzw. gumowych uszu) można było się domyślać. Esbek żądał zaprzestania wszelkiej działalności związkowej, strasząc dalszymi internowaniami. Podkreślił też, że rodzinami już internowanych zajmie się państwo, więc żadne zbiórki nie są potrzebne. Na koniec dostałem do podpisu karteczkę o treści podobnej do tej, jaką zacytował pan Witkowski. Pismo potraktowałem jako rytuał zakończenia przesłuchania, zaś owo "zobowiązanie" jako coś w rodzaju: "zadzwoń po straż pożarną, gdy zauważysz pożar" lub "powiadom milicję w przypadku zauważenia przestępstwa".

W 1983 r. chciałem popłynąć na rejs morski na przełomie czerwca i lipca. Już w marcu złożyłem podanie o klauzulę, czyli pozwolenie na opuszczanie wód terytorialnych Polski (była to specjalna pieczątka w książeczce żeglarskiej). Jakiś czas później wezwano mnie do dyrektora. Czekał tam na mnie pan, który okazał się nowym opiekunem naszego zakładu z ramienia SB. Zaproponował mi "niezobowiązujące rozmowy" co jakiś czas na temat sytuacji w zakładzie (podkreślił nawet, że "nic na piśmie"), w zamian za co miałem otrzymać klauzulę. Odmówiłem. Książeczkę żeglarską dostałem dopiero we wrześniu z pozwoleniem na pływanie od końca lipca.

Jak z tego można wnioskować, zacytowane przez pana Witkowskiego "zobowiązanie" było podobnie traktowane przez SB jak przeze mnie, skoro osobno proponowano mi współpracę.

BOGUSŁAW GRUSZCZYŃSKI

Księdza Malińskiego nie znam osobiście, ale półki w moim domu pełne są jego książek. To jemu zawdzięczam zainteresowanie się publikacjami Jana Pawła II; stał się dla mnie autorytetem moralnym i duchowym przewodnikiem. Nie potraktowałam zarzutów o jego współpracę z SB jako pewnik i nie zamierzam dołączyć do grona osób pragnących publicznie

ks. Malińskiego zlinczować. Czuję się jednak trochę tak, jakby coś straciło sens. Wbrew temu, co twierdzą niektórzy hierarchowie kościelni, sprawa podejrzeń o współpracę jest bolesna nie tylko dla księży, ale też dla wiernych. To nie jest indywidualny problem ks. X, bo, jak to się dzieje w przypadku

ks. Malińskiego, który zajmuje tak poczesne miejsce w przestrzeni publicznej i w życiu wielu ludzi, problem ten jest także np. moim problemem. Dlatego ważne jest dla mnie poznanie prawdy, nieważne jakiej. Nie ma dla mnie znaczenia, czy ks. Maliński był TW, czy nie, ale, przez szacunek dla prawdy, chcę wiedzieć, jak było. By doszło do wyznania grzechów, żalu za nie, zadośćuczynienia i przebaczenia. By zarówno osoby oczerniane, jak te niegdyś pokrzywdzone, usłyszały "przepraszam".

Wokół lustracji dzieje się coś strasznego, może jednak jest to jakaś łaska z góry, że zaczyna się kształtować "przestrzeń do przyznania się", która być może nigdy by się nie wytworzyła, gdyby to zależało tylko od inicjatywy poddanych lękowi księży. Jan Paweł II w książce "Pamięć i tożsamość", opisując czasy II wojny światowej, zauważał, że dobro i zło zawsze występują obok siebie.

I czasem zło jest potrzebne, by ukazać dobro. Jeżeli odważymy się zmierzyć z problemem lustracji w Kościele, zobaczymy przede wszystkim piękną postawę znacznej części duchowieństwa polskiego, dzięki któremu możemy teraz żyć w wolnym kraju. Staram się trwać w modlitwie za ks. Malińskiego i wszystkich borykających się z tym problemem. Wierzę też, że Kościół polski jest mocny i przetrwa tę próbę.

JOANNA KASPRZYK

Złamane, zgwałcone serca, spodlone godności i sponiewierane charaktery wymagają miłości, dobroci, serca, wsparcia i opieki.

W czym będziemy lepsi od tych, co inwigilowali, zmuszali do samokrytyki, nie umieli przebaczać, nie byli miłosierni, wzbudzali strach? Jakąż nagrodę otrzymamy, jeśli doprowadzimy do załamania, tragedii, przedwczesnej śmierci? W czym będzie nasza radość? Czy nasz ból z krzywd nie będzie powiększony o ból rozliczanych naszych braci? Czyż nie winniśmy uleczyć się z hipokryzji i obłudy? Czy dumni będziemy, gdy dołożymy tym, którym dołożyli urzędnicy tajnej policji politycznej? A może ważniejsze od jakichkolwiek rozliczeń jest "i odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy"?

MIECZYSŁAW GÓRA

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]