Reklama

Łatanie rozpaczy

Łatanie rozpaczy

26.10.2003
Czyta się kilka minut
Wrocławski Dialog był festiwalem, który może nie daje radości istnienia, ale na pewno daje radość teatru.
N

Niby to banał, ale z pomocą teatralnych przedstawień rozumiemy lepiej samych siebie. Z fragmentów wielu przedstawień sklejamy obrazy, które mogłyby być obrazami naszego życia. Czy teatr może bardziej pomóc człowiekowi? Chyba nie. Umożliwia przecież przeglądanie w nim naszych emocji, jest nauką nazywania. Tylko radykalnie pesymistyczne, ostateczne ujęcia są w stanie jeszcze nami wstrząsnąć. To odtrutka na serialowy rechot i łzawość, która nas otacza. Głośne myślenie i łatanie rozpaczy nadzieją, że skoro da się ją przekuć w sztukę, to jednak coś ma sens.

Werbel pustki

“Trzy siostry" z Teatru Sofia to testament chorego na raka reżysera Stojana Kambarewa, który zmarł kilka dni przed premierą. Akcja sztuki zostaje przeniesiona do opuszczonej dworcowej poczekalni, którą zasiedliła oszukana przez los rodzina. Zegar wiszący nad...

11465

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]