Nowa ustawa lustracyjna była jednym z priorytetów PiS. I oto po roku wyprodukowano, przy pełnym poparciu PO i nie zważając na liczne głosy krytyki, coś, co jest w istocie rozwiązaniem gorszym od dotychczasowego. Przeciwników nowych rozwiązań zaliczono do "układu" i nie pomogło nawet wyraźne, choć bezskuteczne zdystansowanie się do ustawy samego premiera. Partie polityczne, licytując się w popieraniu nowej ustawy - rozszerzającej krąg lustrowanych do ok. 400 tys. osób i segregującej obywateli wedle wytworzonej przez SB przedziwnej kategorii "osobowych źródeł informacji", bez zapewnienia wskazanym skutecznych instrumentów obrony swego dobrego imienia - dojrzały szansę poszerzenia elektoratu oddając równocześnie dopracowanie "szczegółów" w ręce osób co najmniej niekompetentnych. Słusznie więc prezydent Kaczyński uznał, że jego ewentualne weto wobec ustawy zostałoby odrzucone w Sejmie przez jego własne zaplecze polityczne. Czy więc przekona Sejm do projektu nowelizacji? Nie jest to takie pewne. Czy w razie czego uzyska poparcie dla swoich ważkich przecież zastrzeżeń w Trybunale Konstytucyjnym? Też nie wiadomo, bo właśnie teraz Sejm dokonuje poważnych zmian w składzie Trybunału.
Uderzająca jest w tej sytuacji dotkliwa samotność polityczna Prezydenta, wynikająca być może z faktu, że to on ma tym razem rację.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 48/2006
Inne artykuły tego autora
