Reklama

Historia wiecznej harmonii

Historia wiecznej harmonii

30.03.2003
Czyta się kilka minut
Profesor Mieczysław Porębski towarzyszy twórczości Jerzego Nowosielskiego od samego jej początku. Jak nikt inny rozumie, czym dla pokolenia urodzonych w latach 20. ubiegłego wieku było dochodzenie do sztuki, odważne i żmudne poszukiwanie artystycznego języka, który potrafiłby uratować świat z katastrofy.
D

Dla Marii Jaremy paradoksalnym ratunkiem okazała się agresywność, która „burzy zastane pojęcia i wyobrażenia, przeciwstawiając im nowe”; agresywność, ale jakże inna od dziś obowiązującej. Dla Tadeusza Kantora - „kreowanie i zarazem rozbrajanie, likwidowanie wszelkiej przestrzennej iluzji, gra stwarzanymi ciągle przestrzeniami różnych wymiarów i różnych gatunków”; gra, ale jakże inna od tej, którą ostatnio prowadzą postmoderniści. Dla Tadeusza Brzozowskiego - emocja, która zrodziła się „ze świadomości doskonałego oddzielenia własnego, prywatnego powodu, impulsu, wyobrażeniowej obsesji, od obiektywnego malarskiego przesłania”. Dla Kazimierza Mikulskiego - inny, poetycki rodzaj emocji, gdzie „każde znaczenie jest określoną jakością, zdjętą nie z jednego przedmiotu, poczętą nie w jednym klimacie, ale przynależną do wszystkich możliwych rzeczy i klimatów określonej kategorii”.

...

8865

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, trzymiesięczny lub roczny.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]