Reklama

„Europa to Francja”

„Europa to Francja”

02.03.2003
Czyta się kilka minut
Nie, prezydent Chirac nie jest cholerykiem, nie cierpi na paranoję pieniaczą ani też nie jest politycznym idiotą, nawet jeśli to ostatnie sugerował pewien doradca premiera Blaira, gdy zapowiadał w rozmowie z „Timesem” (z 3 lutego), że „Chirac nie jest idiotą”, bo wie, że zagalopował się w kwestii irackiej i w końcu ustąpi duetowi Bush&Blair.
C

Chirac nie ustąpił, za to przeciągnął na swą stronę większość Rady Bezpieczeństwa NZ, zmuszając USA i Wielką Brytanię do akceptacji faktu, iż debata o drugiej rezolucji Rady, która mogłaby legalizować interwencję w Iraku, jest odsunięta na początek marca. Potem zaś odegrał komedię - przez jednych nazwaną „niedyplomatycznym błędem” („Le Monde”), a przez innych „pokazem francuskiej arogancji” - i wskazał, także Polsce, miejsce w unijnym kąciku (dla Chiraca: „w rodzinie”). Przy okazji „biorąc pomstę” (jak pisał „Frank-furter Allgemeine”) za to, że Polacy, Węgrzy itd. (Anglików czy Hiszpanów Chirac przezornie pominął) ośmielili się podważyć dogmat, iż nie konsultowany z nikim głos Paryża i Berlina to „głos Europy” - i basta.
Jednak istota problemu leży gdzie indziej, poza sferą urażonej dumy czy histeryzowania nad niemiecko-francuską „osią zdrady” (Jerzy M. Nowakowski we „Wprost...

4524

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, trzymiesięczny lub roczny.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]