Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Wydanie specjalne "Polska Żydowska"

TYGODNIK CZYTELNIKÓW: Elity trzeba rozliczać

TYGODNIK CZYTELNIKÓW: Elity trzeba rozliczać

15.08.2015
Czyta się kilka minut
Wnioski zawarte w artykule Magdaleny Nowickiej i wywiadzie z Agatą Bielik-Robson na temat polskich elit, choć nie nowe, są wystarczająco dobrze osadzone w okolicznościach usprawiedliwiających ostry osąd niespełnień.
Z

Zabrakło mi analizy przyczyn upadku znaczącej części elit i wglądu w sytuację już historyczną pod kątem, czy mieli owi intelektualiści alternatywę innego zachowania się w przełomowym pierwszym dziesięcioleciu transformacji.
Mieli, odpowiem bez wahań, a niewydolność rozpoznania swego obowiązku w owym czasie zawdzięczają tyleż tradycyjnym koleinom swego myślenia, co i, niestety, z przykrością stwierdzić trzeba, chyba lenistwu, bo wysiedli na przystanku niepodległość (by użyć wytartej przenośni) i usiedli na peronowej ławce, debatując po mrożkowemu, co by tu, panie, zrobić…

Co było (z dawien dawna, wtedy, i do dziś…) problemem podstawowym polskiego życia społecznego, ogólnie znanym, przez nikogo niekwestionowanym? Przypomniał to onegdaj w przedwyborczej debacie Leszek Balcerowicz: miejsca pracy! Ich brak mąci i zatruwa znaczącej liczbie obywateli życie codzienne, rodzinne, społeczne, wypędza za granicę. W skali państwowej to balansowanie na krawędzi ciągłego kryzysu. Jak się do tego odniosły elity? Według dobrze znanej, oficjalnie od 1981 r., bezbłędnej diagnozy ks. Tischnera polska praca była chora, więc i miejsca pracy też jakoś zarażone. Kadra techniczna („technokraci”) i załogi dużych zakładów przyjęli to (ponad podziałami!) jako oczywistość.

M.in. „Przegląd Techniczny” lat 80. przygotowywał koncepcyjnie i psychologicznie proces trudnych zmian. Z bólem wielkim, ale bez wstrząsów, zakłady przemysłowe racjonalizowały zatrudnienie (bezrobocie rosło!), zmieniano profile produkcji. Gdy rynek produkty wchłaniał, płace wolno, ale wzrastały. NSZZ „Solidarność” psioczył, bo musiał, rewolucji nie wzniecał, poparcia narodu by nie miał, zrozumienie było… Sfera produkcji materialnej zdążała szybko do Europy, umarła etyka „czy się stoi, czy się leży”, wraz z nią brakoróbstwo; nowo narodzona służba jakości okazała się skuteczna już w pierwszych trzech latach transformacji. Nowe miejsca pracy pojawiały się, jednak w niewystarczającej liczbie, politycy nie nadążali. Wizję przyszłości, nawet tę nieodległą, z trudem wielkim przychodziło im naszkicować, do dziś dnia się jej nie dopracowali. Mimo że rozdawali granty, powołali szkoły wyższe w wielu powiatach…

Właśnie! Tu łapiemy elitę na zgorzkniałej, leniwej bezczynności! A jest to elita zbiorowości zatrudnionej w „produkcji” niematerialnej (nazwa tak dla symetrii), czyli administracja państwowa i samorządowa, sądownictwo, struktury finansowe państwa i niezależne bankowe, oświata i szkolnictwo wszystkich szczebli, służba zdrowia i co tam jeszcze. Wszystko to ze swymi elitami (z lewa, z prawa, z centrum) pozostało w tyle w tym naszym biegu do Europy. No bo substancja narodowa jest zagrożona, bo jednolitemu dotąd społeczeństwu grozi utrata tożsamości, bo następuje wyprzedaż dóbr narodowych, szarganie świętości i pohańbienie najchlubniejszych tradycji, bo równość, bo zasługi…
Niezbędne wydaje się szczegółowe, publiczne wyliczenie tych racji, które elitom służyły za argument dla zaniechań, odstąpień i zaniedbań prawodawczych i decyzyjnych. Elity też trzeba rozliczać. Także jeśli nie rządzą – za brak nieustannego monitorowania opinii na rzecz dobrych, z respektem dla budżetu, rozwiązań. Bo miejsc pracy nadal brak…

„TP” 31/2015. 

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]