Żelazny uścisk

W dwóch przypadkach włókno sztucznego mięśnia składa się ze specjalnej otoczki, reagującej na temperaturę, elektryczność albo określone substancje (pod ich wpływem dokonuje się „skurcz”), oraz cieniutkich „nitek”, odpowiednio skręconych lub owiniętych, wykonanych z różnych materiałów – od drogich w produkcji węglowych nanorurek po szeroko dostępne materiały, takie jak bambus czy jedwab. Jeden z zespołów zaprezentował nieco inne rozwiązanie – połączenie dwóch polimerów, reagujących zmianą długości pod wpływem różnych temperatur. Badacze pokazali, że ich włókno bez trudu może wykonać ponad 10 tys. następujących po sobie skurczów.

Wśród potencjalnych zastosowań testowanej technologii wymienia się m.in. konstrukcje robotów oraz urządzenia i materiały biomedyczne (wliczając rozmaite protezy). ©℗