Reklama

Ukraina: wojna trwa

Ukraina: wojna trwa

27.07.2015
Czyta się kilka minut
Minęła wiosna, mija lato, a nowej rosyjskiej ofensywy na wschodniej Ukrainie, której obawiano się w Kijowie i na Zachodzie, nie ma – i może już nie będzie.
Fot. Grażyna Makara
P

Przymiotnik „rosyjskiej” jest zasadny: za każdym razem, gdy armia ukraińska ponosiła klęski – jak pod Iłowajskiem w sierpniu 2014 r. czy Debalcewem w lutym br. – przeciw niej stawały nie tylko „siły zbrojne” obu „republik ludowych”, Donieckiej i Łuhańskiej (skądinąd lepiej wyposażone dziś w czołgi czy działa niż armie większości krajów Europy), ale też regularne siły rosyjskie. Aby rozbić ukraińską obronę na froncie donbaskim, Władimir Putin musiałby nie tylko ruszyć strzałki na mapie – chyba nikt nie wierzy, że Donieck i Łuhańsk podejmują takie decyzje bez jego woli – ale znów posłać swoje wojska.

Fakt, że tego nie robi, nie świadczy o tym, że porzucił politykę agresji, której celem jest doprowadzenie do upadku prozachodnich władz Ukrainy i odzyskanie nad nią kontroli. Dla Putina wojna (także „hybrydowa”) to nie cel, lecz narzędzie. Tak jak narzędziem są obie „republiki”. Dlatego – a nie ze strachu przed sankcjami – Rosja nie podjęła decyzji o aneksji Donbasu. Putin nie potrzebuje Doniecka jako części Rosji, potrzebny mu taki Donieck jak dziś: otwarty problem dla ukraińskiego państwa. Potrzebny mu też stan „pełzającej wojny”: tego niby-rozejmu, który ma obowiązywać od ugody w Mińsku pół roku temu, choć przecież Kijów codziennie musi publikować „komunikat o stratach w ciągu minionej doby”. Kilku czy kilkunastu rannych i zabitych każdego dnia to stan ciągłej niepewności. I koszty: trzeba trzymać wojska na froncie, bo kto zapewni, że nie ruszą...

Putin ma do dyspozycji również czas. Bo ten gra na niekorzyść Kijowa. Ukraińcy są coraz bardziej zmęczeni – i rozczarowani rządzącymi, dla których wojna to pretekst, by nie reformować kraju. Poczynania takich grup jak Prawy Sektor („zajazd na Mukaczewo” czy groźba kontroli granic, w imię walki z przemytem) to symptom słabości państwa. Zmęczenie widać też na Zachodzie – inne kryzysy (Grecja, Bliski Wschód, uchodźcy) przesłaniają los Ukrainy, gdzie – jakby nigdy nic – oficjalna liczba uchodźców przekroczyła 2,3 mln (tylu się zarejestrowało; faktycznie jest ich więcej). To największa katastrofa humanitarna i największa „wędrówka ludów” w Europie od 1945 r.

Tymczasem w minionym tygodniu państwo ukraińskie o mały włos uniknęło ogłoszenia bankructwa: w ostatniej chwili Kijów spłacił 120 mln dolarów wierzycielom. We wrześniu ma spłacić kolejne 500 mln, w październiku 600 mln. Także w październiku odbędą się wybory lokalne. Ich wynik będzie sygnałem – dla wszystkich, również Putina. ©℗

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Dziennikarz, kierownik działów Świat i Historia. Ur. 1967 r. W „Tygodniku” zaczął pisać jesienią 1989 r. (o rewolucji w NRD; początkowo pod pseudonimem), w redakcji od 1991 r. Specjalizuje...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]