Reklama

Przedmioty i żywe istoty

Przedmioty i żywe istoty

08.03.2021
Czyta się kilka minut
Dlaczego dziś, w dobie tak wielu możliwości, nadal upierać się przy tym, żeby być rzeźbiarzem?
„Kobiety brzemienne” (1906) Xawerego ­Dunikowskiego, schody wejściowe do Zachęty. Własność: Muzeum Rzeźby im. Xawerego ­Dunikowskiego w Królikarni, Oddział Muzeum Narodowego w Warszawie PIOTR KOSIEWSKI
W

Wystawa „Rzeźba w poszukiwaniu miejsca” w warszawskiej Zachęcie zajęła główne sale ekspozycyjne galerii, ale też klatkę schodową, a nawet fasadę budynku. Imponująca jest lista ponad stu artystek i artystów. Otwiera ją Xawery Dunikowski. Jak podkreśla Zbigniew Libera, był on „pierwszym artystą, który w Polsce z rzeźby uczynił sztukę”. Przed nim – to słowa samego Dunikowskiego – „jakby nic nie było”. W swoich pracach powstałych w pierwszych dekadach XX wieku postawił pytanie o miejsce rzeźby i o granice, które są jej narzucane.

U stóp wielkich schodów prowadzących do głównych sal wystawowych Zachęty ustawiono jego „Kobiety brzemienne” (1906). Rzeźbiarz przedstawił postaci w ruchu. Same figury zostały dość swobodnie wymodelowane, pozbawione postumentów. Stoją wprost na podłożu. Oglądający mogą między nimi przechodzić – nie ma barier dzielących rzeźby i otaczającą je rzeczywistość...

10461

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]