Reklama

Rodziny rodzinom

Rodziny rodzinom

06.12.2021
Czyta się kilka minut
Inicjatywa zwana „parrainages”, polegająca na obejmowaniu opieką konkretnej polskiej rodziny przez rodzinę francuską, zapewniła wsparcie 800 rodzinom ofiar represji.
Manifestacja przed Ambasadą Polski w Paryżu, 13 grudnia 1981 r. GABRIEL DUVAL / AFP / East News
W

Wprowadzenie stanu wojennego w Polsce wprawiło Francję w osłupienie i wywołało falę inicjatyw wspierających Polaków. W całym kraju powstawały komitety, które zbierały dary i pieniądze dla Polski. Pomocą materialną zajmowały się również organizacje charytatywne, takie jak Secours Catholique, związki zawodowe, głównie CFDT (Francuska Demokratyczna Federacja Pracy), FO (Powszechna Konfederacja Pracy – Siła Robotnicza) i CFTC (Francuska Konfederacja Chrześcijańskich Pracowników), które nagłaśniały sprawę ­„Solidarności” w kręgach związkowych.

Biuro Informacji i Kontaktów na rzecz Polski (BIL), utworzone w grudniu 1981 roku, próbowało koordynować pomoc dla Polski i zachęcać do współpracy wszystkie podmioty zaangażowane we wsparcie, takie jak: Lekarze Świata, Lekarze bez Granic, Solidarité avec Solidarność, CFDT, FO, CFTC, Francuski Czerwony Krzyż, Comité de soutien des Polonais... W sumie pięćdziesiąt organizacji zaangażowanych w realizację celów, które wyznaczyło sobie BIL, a mianowicie: wsparcie dla więźniów i internowanych, pomoc finansowa i medyczna dla polskiej ludności, pomoc dla Polaków we Francji, informacja i działania animacyjne oraz działania polityczne.

Od 1981 roku Stowarzyszenie Solidarité France-Pologne (ASFP) otrzymywało wpłaty pieniężne m.in. na zakup produktów, które miały być wysyłane do Polski w formie paczek. Do 1984 roku, w porozumieniu z Katolickim Komitetem do Walki z Głodem i na rzecz Postępu (CCFD), organizowało transporty z darami. Wszystkie były finansowane z programów EWG i przeznaczone dla diecezji w Polsce. Stowarzyszenie podjęło również działania na rzecz więźniów politycznych i ich rodzin. Najbardziej oryginalna była inicjatywa zwana ­„parrainages”, polegająca na obejmowaniu opieką konkretnej polskiej rodziny przez rodzinę francuską. Zapewniła 800 rodzinom ofiar represji wsparcie moralne i materialne. Działania podejmowano w porozumieniu z Komitetem Koordynacyjnym Związku Zawodowego „Solidarność” we Francji, wspieranym przez główne francuskie związki zawodowe.

ASFP prowadziło również szeroką działalność informacyjną i uświadamiającą na temat spraw polskich w społeczeństwie francuskim. Organizowało debaty i konferencje prasowe, sporządzało komunikaty o wydarzeniach w Polsce, które następnie były rozpowszechniane w poszczególnych regionach Francji. Stowarzyszenie współfinansowało też polskie wydawnictwa podziemne.©

ANNE DURUFLÉ – w latach 80. pracowała w Ambasadzie Francuskiej w Warszawie, w latach 90. kierowała Fundacją dla Polski, której celem jest promocja postaw filantropijnych i wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]