Oj, dzieje się!

Dziś chcę poinformować (i zaprosić) o wielkim wydarzeniu, które przygotowujemy w Krakowie w dniach 14-16 listopada. Będzie to międzynarodowe (także międzywyznaniowe) Forum Ewangelizacyjne CCC – Całą Ewangelię – Całe Ciało – Całemu światu. Odbędzie się ono w nowohuckiej Mogile, w miejscu, gdzie w 1979 r. bł. Jan Paweł II użył po raz pierwszy określenia „Nowa ewangelizacja”.

O nowej ewangelizacji mówi się dziś bardzo dużo. Także w Kościele polskim. Zdecydowanie za często jednak rozmowa ta zredukowana zostaje do wymiaru „know how”: Jak to zrobić? Kogo zaprosić? Skąd wziąć ludzi? Gdzie są wspólnoty gotowe się zaangażować? Jak dotrzeć do ludzi z zaproszeniem? Jakimi metodami i środkami? Skąd wziąć na to wszystko pieniądze?

Za mało jest refleksji o trzy poziomy głębszej – rezonującej względem intuicji ostatniego Synodu Biskupów, zawartej w stwierdzeniu, iż „źródłem Nowej Ewangelizacji jest Trójca Święta”.

Trójca Święta! Źródło! Co to oznacza dla Kościoła, który jest podmiotem ewangelizacji? W jakiej mierze – jako Jedno Ciało – odbija on tajemnicę Trynitarnej Jedności Bożych Osób? Czy ukazuje ją w pełni? Także w działaniu, tzn. w ewangelizacji – bo dla niej przecież istnieje! Poświadcza czy raczej zasłania Nowinę (kerygmat), którą ogłasza? A jaka jest treść owej Nowiny, która zaprasza każdego do wnętrza wiecznego życia w Trój-jedynym Bogu? Kim jest człowiek, do którego trafia Kerygmat? Kim jest człowiek stworzony na obraz i podobieństwo Trójcy? Jaki jest świat (światy), który tworzy i w którym żyje?

To tylko jeden z wielu zapisów synodu generujących pytania fundamentalne. A przecież jest jeszcze przynajmniej kilka innych „miejsc teologicznych”, z których może się rodzić ważna refleksja nad ewangelizacją. Jest nauczanie papieży – od „Evangelii nuntiandi” Pawła VI przez „Redemptoris missio” Jana Pawła II po najnowsze wystąpienia papieża Franciszka w Brazylii. Jest także wielki obszar doświadczenia nowej ewangelizacji, sięgający co najmniej Soboru; jest doświadczenie Kościoła w działaniu; jest bogactwo wzbudzanych przez Ducha Świętego charyzmatów; jest wielka rzesza świadków Bożego działania. Co ostatecznie spaja całą tę wielką Rzeczywistość? I czy my jesteśmy owego Spoiwa świadomi? Na ile się Mu poddajemy? Na ile potrafimy się zachwycić tą jednością w różnorodności?

Pytań jest wiele. Chcemy ich szukać w postawie uczniostwa. Chcemy je podjąć nie tylko w teologicznej refleksji; także na modlitwie i we wspólnej celebracji. I do tego właśnie zapraszam! Już teraz zaznaczcie sobie ten termin w kalendarzu: 14-16 listopada.