Autor: Olga Katafiasz

Materiały autora

Od lewej: Al Pacino w swoim paradokumentalnym filmie „Sposób na Szekspira" (1996). Po prawej: Gary Oldman i Tim Roth w filmie „Rosencrantz i Guildenstern nie żyją” / Fot. MATERIAŁY PRASOWE

Szaleństwo i metody

Przy adaptacji filmowej, a zwłaszcza w przypadku dzieł Szekspira, mamy do czynienia z rodzajem translacji, czyli przekładania słów na kadr.

„Sen nocy letniej” w reżyserii Moniki Pęcikiewicz, Teatr Polski we Wrocławiu / Fot. Mateusz Wajda / TEATR POLSKI WE WROCŁAWIU

On nas wymyślił

Dramaty Szekspira nazywają to, co bolesne, wstydliwe, niechciane, ale też co wymaga ujawnienia, rozliczenia lub egzorcyzmu.

Trafiłeś do serwisu TygodnikPowszechny.pl, ale wygląda na to, że w przeglądarce masz wyłączoną obsługę JavaScript.

Ponieważ zakłóca to działanie serwisu, włącz obsługę JavaScript w swojej przeglądarce, aby strona działała prawidłowo.

Oferty specjalne