Zarządzanie instytucją

Skuteczne zarządzanie – również tak specyficzną organizacją jak Kościół – wymaga przede wszystkim cechy, którą określa się jako „przywództwo”. Prawdziwym przywódcą nie jest ktoś wybrany na stanowisko – przywódcą jest ktoś, kogo za przywódcę uznają ludzie i komu pomagają realizować jego wizję. Bo od przywódcy oczekuje się właśnie tego – umiejętności stworzenia wizji, przełożenia wizji na strategię działania, przekonania do niej ludzi, wyboru właściwych ludzi, którzy strategię wprowadzą w życie. Czasy autokratów się skończyły, nie da się zmusić ludzi do efektywnego działania i dogłębnej zmiany – pewnie głównie dlatego, że stali się na to zbyt samodzielni, a problemy do rozwiązania zbyt skomplikowane. Papież Franciszek najwyraźniej dobrze to rozumie.

Zarządzania uczył się zresztą w znakomitej szkole. Kilka lat temu głośna była książka Chrisa Lowneya „Heroiczne przywództwo”, omawiająca zasady działania obowiązujące od wieków w zakonie jezuitów. Zakon dbał o to, by wszyscy jego członkowie w pełni rozumieli swoją rolę i odpowiedzialność, zachęcał do stałego doskonalenia się, współpracy i inicjatywy. Według współczesnej nauki o zarządzaniu są to najlepsze metody skutecznego przywództwa. 


WITOLD ORŁOWSKI jest ekonomistą. W latach 2009–2010 wchodził w skład Narodowej Rady Rozwoju przy prezydencie Lechu Kaczyńskim i Rady Gospodarczej przy premierze Donaldzie Tusku. W 2011 r. został powołany na stanowisko Specjalnego Doradcy Komisji Europejskiej ds. Budżetu.