Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Misja ku Słońcu

Misja ku Słońcu

12.08.2018
Czyta się kilka minut
Ikar zaleciałby zdecydowanie dalej, gdyby zrezygnował z wosku na rzecz izolacyjnej pianki węglowej i dwóch warstw solidnych, kompozytowych płyt. Właśnie takie zabezpieczenia pozwolą sondzie Parker Solar Probe nie tylko zbliżyć się do Słońca, ale dosłownie go dotknąć.
NASA
NASA
W

Wydawałoby się, że nie ma nic prostszego, niż wysłać sondę w stronę Słońca. Nasza gwiazda jest przecież tak masywna, że jej grawitacja utrzymuje na wodzy nawet obiekty tak odległe, jak Pluton. Na pierwszy rzut oka wystarczy wystrzelić sondę w z grubsza właściwym kierunku i poczekać, aż sama spadnie w stronę gwiazdy.

W rzeczywistości podróż na Słońce wymaga 55-krotnie większej energii, niż lot na Marsa. Nasza planeta okrąża Słońce z prędkością około 110 tysięcy kilometrów na godzinę. Każdy obiekt wystrzelony z jej powierzchni zaczyna swoją podróż lecąc z dokładnie tą samą prędkością względem Słońca. To oznacza, że gdybyśmy po prostu wycelowali rakietę w Słońce, nasza sonda, pędząca z ogromną prędkością w bok, ominęłaby gwiazdę szerokim łukiem. Najpierw trzeba więc wykasować większość tej prędkości.  Najprościej – wystrzeliwując sondę „do tyłu”, czyli w kierunku przeciwnym do ruchu orbitalnego Ziemi. Dopiero wtedy pojazd może zacząć „spadać” w stronę Słońca.

Jak przetrwać przy Słońcu

Parker najpierw skieruje się więc w stronę Wenus. We wrześniu minie tę planetę, wykorzystując jej grawitację do wytracenia jeszcze odrobiny prędkości, i skieruje się w stronę Słońca. 1 listopada minie gwiazdę w odległości ok. 21 milionów kilometrów. Już to będzie absolutnym rekordem: poprzedni rekordzista, sonda Helios-B z lat 70-tych była od słońca dwa razy dalej. Ale to tylko początek. Z każdą kolejną orbitą, sonda będzie zbliżać się do Słońca coraz bardziej, i lecieć coraz się szybciej. Rozpędzi się do prędkości 200 km/s i stanie się najszybszym obiektem kiedykolwiek stworzonym przez ludzkość. Ostatecznie, po około 7 latach lotu, Parker znajdzie się zaledwie 6,2 mln. kilometrów od powierzchni gwiazdy, w obszarze, w którym korona zmienia się w wiatr słoneczny. Znajdzie się wewnątrz atmosfery gwiazdy, w miejscu, w którym temperatura sięga 1400 stopni Celsjusza. Sonda będzie pracować w warunkach porównywalnych z tymi z wnętrza hutniczego wielkiego pieca.

W jaki sposób przetrwa? Pojazd ma system chłodzenia, ale jego główną obroną jest dwumetrowa, biała tarcza, która ma osłonić go przed słoneczną furią. Tarcza, zbudowana z węglowych kompozytów i grubej warstwy izolacyjnej, węglowej pianki, będzie stale zwrócona w stronę gwiazdy tak, by w jej cieniu chroniła się delikatna elektronika pojazdu. Gdyby sonda odwróciła się w inną stronę, cała elektronika usmażyłaby się w ułamki sekund. Aby nie dopuścić do takiej katastrofy, Parker będzie może najbardziej samodzielną sondą w historii – to pojazd, a nie kontrolerzy na Ziemi, będzie pilnował tego, by osłona zawsze była zwrócona we właściwym kierunku. Tarcza jest tak wytrzymała, że, po zakończeniu misji pojazdu, pozostanie na słonecznej orbicie. Nawet przez miliony lat.

Trudniejsze niż Księżyc

Sonda Parker jest pierwszym w historii pojazdem NASA nazwanym na cześć żyjącej osoby: prof. Eugene Parkera, który jeszcze w latach 50-tych był jednym z pierwszych badaczy wiatru słonecznego: strumienia plazmy i cząstek elementarnych wyrzucanych przez naszą gwiazdę z ogromnymi prędkościami. To właśnie wiatr słoneczny będzie jednym z dwóch głównych obiektów zainteresowania sondy. Drugim będzie korona słoneczna.

Naukowcy nie wiedzą dotąd, dlaczego korona Słońca jest aż tak gorąca. Powierzchnia naszej gwiazdy ma około 6 tysięcy stopni Celsjusza. Tymczasem słoneczna korona nawet 3 miliony stopni. Co ją tak podgrzewa? Może fale dźwiękowe potężnych fal przetaczających się po powierzchni Słońca? Może pola magnetyczne zmieniają koronę w rodzaj kosmicznej kuchenki mikrofalowej? Mamy hipotezy, ale dopóki nie przyjrzymy się koronie z bliska, trudno będzie o ich potwierdzenie.

Drugą zagadką jest wiatr słoneczny. Nie rozumiemy do końca, jak powstaje. A chcielibyśmy zrozumieć go jak najlepiej. Słoneczne burze mogą uszkadzać satelity, zakłócać łączność czy niszczyć sieci energetyczne.

Obie zagadki mają grubo ponad 60 lat. Misja do wnętrza korony słonecznej była jednym z najważniejszych zadań, wyliczonych w dokumentach na podstawie których, w 1958 roku, tworzono NASA. Lądowanie na Księżycu okazało się technicznie zdecydowanie prostsze.

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Dziennikarz naukowy, reporter Polsat News, gdzie prowadzi autorski program popularnonaukowy „Horyzont zdarzeń”. Stale współpracuje z „Tygodnikiem Powszechnym”. Pasjonat wszystkiego, co lata...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

a w tym samy czasie Polska zmierza prosto w kierunku Czarnej Dudy

od slonca nie jest az tak przerazajaca -jak temperatura w jego koronie siegajaca 3 mln st Celsjusza.., i az strach nawet przez chwile mi pomyslec jak wielka jest milosc Boga Ojca Stworcy do nas ktory jeszcze przed nami ten swiat caly kreowal?

musiał kochać jak pieron, tylko stwarzania się na nas dopiero uczył, niestety
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]