Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Komunikacja miejska

Pierwszy raz zobaczyłam ją w ostatniej godzinie wrześniowej nocy. Złoty pas na skraju czarnej toni. Najjaśniej świeciła aleja Diagonal, przecinająca w poprzek błyszczącą siatkę miasta. Pomyślałam...

Reklama

Komunikacja miejska

Komunikacja miejska

14.05.2018
Czyta się kilka minut
Pierwszy raz zobaczyłam ją w ostatniej godzinie wrześniowej nocy. Złoty pas na skraju czarnej toni. Najjaśniej świeciła aleja Diagonal, przecinająca w poprzek błyszczącą siatkę miasta. Pomyślałam wtedy, że ten widok wszystko wynagradza.
Barcelona, Plaza de Santa Maria in Ribera BEW
M

Minęły trzy miesiące, odkąd wyjechałam. Zamiast zapomnieć, zmieniłam się w stalkera: śledzę jej profile w mediach społecznościowych, sprawdzam dla niej pogodę, czytam o niej na lokalnych portalach. Wstyd się przynawać, ale zaczęły mnie wzruszać reklamy samochodów: okazuje się, że wystąpiła w wielu.

Nie wiedziałam, że za miastem można tak tęsknić. A już na pewno nie spodziewałam się, że można tak tęsknić za Barceloną. Przecież jest tyle ciekawszych i mniej zadeptanych punktów na mapie, tyle miast, które nie zamieniły się w parki rozrywki dla fanów Messiego i Gaudiego. Więc czego właściwie mi brak?

Mogłabym wspominać bajeczny Park de la Ciutadella, surowe piękno kościoła Santa Maria del Mar, modernistyczny przepych i porządek dzielnicy Eixample, mroczny labirynt starego miasta, kojącą ciszę na placu Neri, widoki z ogrodów na Montjuïc, bizantyjską bryłę targu Sant Antoni i...

18478

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Piękny tekst.. Najlepszy.

Mam podobnie. Po spędzeniu w Barcelonie 5 miesięcy jako student w 2008 roku, po tym czasie ciągle tęsknię i chciałbym wrócić ale nie jako turysta, tylko na dłużej, jako mieszkaniec. A to za czym tęsknię najbardziej, to nie zabytki ale właśnie ludzie i ich sympatia i pogoda ducha. Nie zapomnę księdza, który po mszy przy wyjściu z kościoła witał się i gawędził z (prawda, nielicznymi) ludźmi którzy wychodzili. Albo pani ze sklepiku, gdzie kupiłem 3 widokówki po 18 centów, która zapytała: 3x18? I pochwalilła: muy buenas matematicas, kiedy odpowiedziałem poprawnie. No i kataloński, z którym staram się nie tracić kontaktu, np oglądając co tydzień fenomenalną "Polonię", satyrę na lokalnych i krajowych polityków.

kto był, a nie pojął - no cóż... są rzeczy na tym świecie, o których się nawet fizjoterapeutom nie śniło, jak mówi klasyk

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]