Reklama

Już nigdy nie będzie takiego przedmiotu...

Już nigdy nie będzie takiego przedmiotu...

03.12.2012
Czyta się kilka minut
Przyczyną kolosalnej polskiej zapaści i odmowy czytania jest schematyczna obróbka dzieł literackich w szkole. Czas na Kulturę 2.0!
Spektakl „PoBOYowisko w Krakowie”. Teatr Nieco Mniejszych Form z gimnazjum im. Aleksandrowicza w Krakowie pod kierunkiem polonistki Agnieszki Rzepki-Basty, 2012 r. Fot. Archiwum Teatru
B

Byłem ekspertem ministerstwa w trakcie prac nad nową podstawą programową języka polskiego. Jestem autorem kilku cykli podręczników dla gimnazjum i szkoły ponadgimnazjalnej. Od lat na Wydziale Polonistyki UJ przygotowuję nauczycieli polonistów, ucząc ich twórczego podejścia do zawodu, który nigdy nie przestał być misją.

A jednak uważam, że nadchodzi nieuchronny zmierzch języka polskiego – jako przedmiotu szkolnego nauczania w dotychczas znanym kształcie. Zniszczenia dokonują trzy kompleksy przyczyn: nieprzystawalność treści kształcenia do możliwości percepcyjnych nastolatka (brak narzędzi odbioru i zdolności kontemplacji tekstów), zmiana paradygmatu kulturowego z literackiego na audiowizualny oraz oddziaływanie zaawansowanego zaplecza technologicznego, dzięki któremu bez wysiłku można ominąć każdą lekturową rafę, także dwanaście tysięcy wersów „Pana Tadeusza” czy kilkaset...

15077

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]